Άσμα ασμάτων

	Άσμα ασμάτων
	Στίχοι:   Ιάκωβος Καμπανέλλης Μουσική:   Μίκης Θεοδωράκης 1. Μαρία Φαραντούρη   2. Γιώργος Ζωγράφος   3. Αλέξια   Τι ωραία που είν’ η αγάπη μου με το καθημερνό της φόρεμα κι ένα χτενάκι στα μαλλιά. Κανείς δεν ήξερε πως είναι τόσο ωραία. Κοπέλες του Άουσβιτς, του Νταχάου κοπέλες, μην είδατε την αγάπη μου; Την είδαμε σε μακρινό ταξίδι, δεν είχε πιά το φόρεμά της ούτε χτενάκι στα μαλλιά. Τι ωραία που είν’ η αγάπη μου, η χαϊδεμένη από τη μάνα της και τ’ αδελφού της τα φιλιά. Κανείς δεν ήξερε πως είναι τόσο ωραία. Κοπέλες του Μαουτχάουζεν, κοπέλες του Μπέλσεν, μην είδατε την αγάπη μου; Την είδαμε στην παγερή πλατεία μ’ ένα αριθμό στο άσπρο της το χέρι, με κίτρινο άστρο στην καρδιά. Τι ωραία που είν’ η αγάπη μου, η χαϊδεμένη από τη μάνα της και τ’ αδελφού της τα φιλιά. Κανείς δεν ήξερε πως είναι τόσο ωραία.

Νίκος Καββαδίας, Cambay's water

Νίκος Καββαδίας, Cambay's water

Νίκος Καββαδίας & Θάνος Μικρούτσικος, Cambay's water
(τραγούδι: Γιάννης Κούτρας / δίσκος: Ο Σταυρός του Νότου (1979))

Cambay's water

Στον Π. Π. Παναγιώτου

Φουντάραμε καραμοσάλι στο ποτάμι.
Είχε ο πιλότος μας το κούτελο βαμμένο
«κι αν λείψεις χίλια χρόνια θα σε περιμένω»
ωστόσο οι κάβοι σού σκληρύναν την παλάμη.

Θολά νερά και μίλια τέσσερα το ρέμα,
οι κούληδες τρώνε σκυφτοί ρύζι με κάρι,
ο καπετάνιος μας κοιτάζει το φεγγάρι,
που 'ναι θολό και κατακόκκινο σαν αίμα.

Το ρυμουλκό σφύριξε τρεις και πάει για πέρα,
σαράντα μέρες όλο εμέτραγες τα μίλια,
μ' απόψε –λέω– φαρμάκι κόμπρα είχες στα χείλια,
την ώρα που 'πες με θυμό: «Θα 'βγω άλλη μέρα...»

Τη νύχτα σού 'πα στο καμπούνι μια ιστορία,
την ίδια που όλοι οι ναυτικοί λένε στη ράδα,
τα μάτια σου τα κυβερνούσε σοροκάδα
κι όλο μουρμούριζες βραχνά: «Φάλτσο η πορεία...»

Ξημέρωσε κ' ήρθε ο φακίρης με τα φίδια,
η Μαραχάνα του Μυζόρ δε φάνηκε όμως!...
Μ' αισχρές κουβέντες τον επείραζε ο λοστρόμος
και του πετούσε απά τα φίδια του σκουπίδια.

Σαλπάρουμε! Μας περιμένουν στο Μπραζίλι.
Το πρόσωπό σου θα το μούσκεψε το αγιάζι.
Ζεστόν αγέρα κατεβάζει το μπουγάζι∙
μα ούτε φουστάνι στη στεριά κι ούτε μαντήλι.

Από τη συλλογή Πούσι (1947) του Νίκου Καββαδία

Έγκλειστες συναντήσεις: ελπίδα

Έγκλειστες συναντήσεις: ελπίδα

Μάνος Χατζιδάκις & Νίκος Γκάτσος, Άσπρο περιστέρι
(μπουζούκι: Κώστας Παπαδόπουλος & Λάκης Καρνέζης, τραγούδι: Δήμητρα Γαλάνη / δίσκος: Της γης το χρυσάφι (1970))


ελπίδα


Με το στήθος στην πάλη
Στον αγώνα
Στον πόλεμο της ζωής
Στον ΕΡΩΤΑ
Άσπρο περιστέρι το αύριο


Από τη συλλογή έγκλειστες συναντήσεις (

Χρίστος Λάσκαρης, Ο περιπατητής του δειλινού

Χρίστος Λάσκαρης, Ο περιπατητής του δειλινού

Μάνος Λοΐζος & Γιάννης Νεγρεπόντης, Δειλινό
(τραγούδι: Κώστας Θωμαΐδης / δίσκος: Κάτω από ένα κουνουπίδι (1995))

Ο περιπατητής του δειλινού

Περιπατητή πού πηγαίνεις προς το δειλινό,
πού φεύγοντας την πόλη χάνεσαι τις Κυριακές
σ' ερημικά προάστια,
ψυχή πού αφουγκράζεσαι
κράτα το βήμα σου
και μην απομακρύνεσαι τόσο.
Σκέψου σε λίγο το γυρισμό.

Γιατί κανείς την πόλη δεν ξεφεύγει.
Όλοι επιστρέφουμε μπροστά σε κάποια μηχανή
και με μια μουσική
θαμμένη στην καρδιά μας,
σπρώχνουμε τον βδομαδιάτικο καιρό
κοιτώντας κάποτε απ' το παράθυρο.
Κι όταν φτάνει η ώρα η δειλινή
που σταματούν τα κουρασμένα πλήκτρα
και η δακτυλογράφος σηκώνεται,
όλοι τραβιόμαστε προς την έξοδο.
Χωμένοι βαθιά στο θόρυβο,
καθένας
μ' έναν ίσκιο πλάι του,
πηγαίνει.
Από τη συλλογή Απόγευμα προς βράδ

Βίος ανθόσπαρτος

	Βίος ανθόσπαρτος
	Στίχοι:   Φίλιππος Γράψας Μουσική:   Μάριος Τόκας 1. Μανώλης Μητσιάς Καμιά φορά όλα αρχίζουνε με μιαν απροσεξία, του κόσμου η τάξη δεν αργεί να γίνει αταξία. Παιχνίδια παίζει ο έρωτας που δεν αρέσουν σ΄ όλους. Αρέσουν μόνο στους τρελούς και τους ονειροπόλους. Βίος ανθόσπαρτος αλλά μετ΄ εμποδίων, της τρέλας έρωτες σαφώς εκτός ορίων. Βίος ανθόσπαρτος, μα κάπου στη πορεία φιλοσοφείς κι όλα τα βλέπεις κωμωδία. Καμιά φορά τ΄ αστέρι σου αλλάζει πεπρωμένο και μια απρόβλεπτη στιγμή σ΄ αφήνει μπερδεμένο. Ο έρωτας δικαίωση που μοιάζει τιμωρία, λες κι είσαι λάθος άνθρωπος σε λάθος ιστορία. (Βίος ανθόσπαρτος αλλά μετ΄ εμποδίων, της τρέλας έρωτες σαφώς εκτός ορίων. Βίος ανθόσπαρτος, μα κάπου στη πορεία φιλοσοφείς κι όλα τα βλέπεις κωμωδία). (Δις)

Φιλί στα πέλαγα

	Φιλί στα πέλαγα
	Στίχοι:   Μαρίνα Δημήτρουλα Μουσική:   Κώστας Κατωμέρης 1. Ελένη Πέτα   Πως να σου στείλω ένα φιλί Τόσο μακριά μη κρυώσει Να μη πνιγεί στα πέλαγα Στα βράχια μη ματώσει Αν θα το δώσω στα πουλιά Δεν ξέρω πώς θα φτάσει Κι αν θα το πάρει ο άνεμος Φοβάμαι μη το χάσει Ίσως το δώσω στη σιωπή Μια νύχτα με αγρίμια Να το τυλίξει απαλά στου ονείρου σου τα δίχτυα Κι όταν κρυφά μες στο όνειρο αγγίξω το κορμί σου θα σου χαρίσω το φιλί και θα γίνω δική σου

Ανδρέας Εμπειρίκος:Ο ποιητής της ηδονής και του έρωτα

Ανδρέας Εμπειρίκος:Ο ποιητής της ηδονής και του έρωτα




Ο ποιητής της ηδονής και του έρωτα, ο πρωτοποριακός ψυχαναλυτής, Ανδρέας Εμπειρίκος, γεννήθηκε στην Μπράιλα της Ρουμανίας το 1901. Ο πατέρας του υπήρξε εφοπλιστής και η μητέρα του Στεφανία ήταν κόρη του Ανδριώτη Λεωνίδα Κυδωνιέως και μίας Ρωσίδας που ζούσε στην Σεβαστούπολη.

Το 1920 διακόπτει τις σπουδές του στη Φιλοσοφική σχολή Αθηνών, για να παρακολουθήσει οικονομία στο πανεπιστήμιο της Λοζάννης, ενώ αργότερα φεύγει για το Λονδίνο όπου θα παραμείνει μέχρι το 1925 εργαζόμενος στη ναυτιλιακή εταιρεία του πατέρα του. Απο το 1926 μέχρι το 1931 το λαμπερό Παρίσι με τις πνευματικές και καλλιτεχνικές ζυμώσεις θα είναι ο φάρος για τον νεαρό Ανδριώτη. Κατά την παραμονή του εκεί ασχολήθηκε εκτός άλλων και με την ψυχανάλυση.
«Συναντήθηκα με ένθεον πλάσμα» θα γράψει όταν συνάντησε τον πατέρα του Υπερρεαλισμού Αντρέ Μπρετόν. Η επιστροφή του στην Αθήνα σηματοδοτήθηκε από την περίφημη διάλεξή του περί Υπερρεαλισμού. Σε μια κατάμεστη αίθουσα ξενοδοχείου ο Ανδρέας Εμπειρίκος διακήρυττε με επιβλητική φωνή την ύπαρξη ενός νέου λογοτεχνικού ρεύματος που το υπεράσπιζε η Φροϋδική θεωρία και πρακτική. Εκφράζεται με ευγένεια αλλά και πάθος, χωρίς να λυπάται τις λέξεις «που σφυροκοπούσε ενώπιον βλοσυρών αστών που τον κοιτούσαν εχθρικά», όπως θα γράψει αργότερα ένας νεαρός θαυμαστής του, ο οποίος παρακολουθούσε την διάλεξη. Παράλληλα με την διάλεξη του Εμπειρίκου η πολυτελής έκδοση που κυκλοφορούσε στην αγορά, με τίτλο «Υψικάμινος», με τα πρώτα καθαρά υπερρεαλιστικά ποιήματα, θεωρήθηκε ως δυναμική πρόθεση να επιφέρει «βαρύ πλήγμα στην λυρική και ρομαντική ποίηση».

Το 1947 θα παντρευτεί την Βιβίκα Ζήση με κουμπάρο τον Οδυσσέα Ελύτη. Τον Δεκέμβριο του 1944 οι άνδρες της ΟΠΛΑ τον συνέλαβαν και τον οδήγησαν σαν όμηρο μαζί με άλλους στα Κρώρα της Βοιωτίας. Ο ίδιος υπέστη πολλαπλές ανακρίσεις, υπέφερε από οιδήματα και πληγές και τον έσερναν σε μια κατάσταση απόλυτου εξευτελισμού. Όταν κατάφερε να δραπετεύσει δεν σκέφτεται την εκδίκηση ή την πολιτική του προστασία. Γράφει τη Ζέμφυρα ή το μυστικό της Πασιφάης και την Βεατρίκη, που μαζί με την Αργώ η Πλους αεροστάτου πρόκειται να αποτελέσουν μια ενότητα με τον γενικό τίτλο «Τα χαϊμαλιά του Έρωτα και των Αρμάτων».

Το 1951 εγκατέλειψε την ψυχανάλυση. Οι λόγοι παραμένουν σκοτεινοί. Δέχτηκε ασφυκτικές πιέσεις από άλλους ψυχαναλυτές λόγω των φημολογούμενων σχέσεων του με θεραπευόμενες, και την αυτοχειρία ενός ασθενή του. Θλιμμένος και παροπλισμένος, έζησε απολαμβάνοντας την εκλεκτή παρέα φίλων όπως του Εγγονόπουλου, του Χατζιδάκι, του Θράσου Καστανάκη, του Νίκου Καρούζου, της Νίκης Καραγάτση. Ο Εμπειρίκος δεν επεζήτησε ποτέ να λάβει "αναγνώριση" με την έννοια της καθιέρωσής του ως κανονικού ποιητή με τιμές. Δεν έλαβε ούτε ένα βραβείο, ενώ θα το άξιζε παραπάνω από όλους, γιά την Ενδοχώρα και τα γραπτά του. Έφυγε σαν σήμερα, στις 4 Αυγούστου το 1975 σε ηλικία 74 ετών νικημένος από την επάρατη νόσο.

Πηγη: e107gr: Συζητήσεις / Βιογραφίες / Ανδρέας Εμπειρίκος:Ο ποιητής της ηδονής και του έρωτα http://e107gr.com/pl...8#ixzz1E4JwJBg4

~Round 2~

Sendor<247> killed admin.MAGNIFIQUE-<492> with awp
admin.MAGNIFIQUE-<492> : pou to vrikes
PHOBOS-<642> : forum admin einai
PHOBOS-<642> : to phre apo to forum
aSTA^<543> : xaxaxxaxaxaxaxax